Շնից մազ պոկելն էլ քյար է, ջհանդամ, թե հաչոցի տակ չես մնա
Չեմ կարծում, թե մեր ընդդիմադիրներն այնքան միամիտ են, որ Սահմանադրական դատարանից ընտրության արդյունքների չեղարկում են ակնկալում:
Էդ նույնն է՝ փարախ մտած գիշատիչների դեմ գելխեղդ շները բողոք ներկայացնեն հովվին, թե՝ մենք մեր պոստում էինք, ամպոտ գիշերն է մեղավոր, որ գելերը մի ցելի հոտ իրենցով արին:
Հովիվն էլ՝ գայլերի ցեղակից, պարզ չի՞, ում կողմը պիտի պահի:
Այս առիթով ո՞նց նորից չհիշատակեմ պատկերավոր ասույթը. «Ավելի լավ է գայլին փարախ չթողնել, քան հետո մտածել ակռաները քաշելու մասին»:
Եզովպոսի լեզուն մի կողմ՝ կստացվի այսպես. ձեզ ո՞վ էր ասում ՔՊ-ի հետ ընտրությունների գնաք, որ հետո էլ ՍԴ-ի դռներն ընկնեք: Բայց դե, ասողներ էլ կային, ասողներ էլ:
Նրանք, ովքեր ասում էին՝ ճիշտը մասնակցելն է, այսօր էլ մանդատներ վերցնելն են ճիշտ համարում: Մասնակցելուն դեմ խոսողների դիրքորոշումը երեկ էլ, այսօր էլ, վաղն էլ նույնն է՝ չպետք է վերցնել մանդատները:
Չվերցնենք՝ քաղաքական դիակ ենք դառնալու՝ հակադարձում են մանդատավերցման շահառուները: Որ վերցրիք՝ քաղաքական հոգեդա՞րձ եք ապրելու՝ տակ չեն մնում մանդատամերժման կողմնակիցները:
Անիմաստ խոսքուզրույց:
Իհարկե, վերցնելու են մանդատները, մտածելով՝ շնից մազ պոկելն էլ քյար է: Ջհանդամ, թե հետո նույն շան կատաղի հաչոցի տակ չեն մնա: Քաղաքականությունն էդպիսի բան է, ամեն ինչի էլ պատրաստ պիտի լինես՝ հանուն… հայրենիքի:
