Կործանվել այսպես անփառունա՞կ, այսքան անպատի՞վ. Դավիթ Գյուլզադյան
Հա, ոչինչ հավերժ չէ, մարդն էլ է մահկանացու, երկրներ էլ են վերանում, ժողովուրդներ ևս։ Բայց կործանվել այսպես անփառունա՞կ, այսքան անպատի՞վ, առանց դիմադրության փորձի՞ անգամ, պարտվել ազգովին այս հտպիտի՞ն՝ ազգիս անընդունելի հետին վախկոտի՞ն՝ հետին անկիրթի՞ն՝ հետին գռեհկի՞ն, հեռանալ պատմության ասպարեզից՝ մատենադարաններումդ ամբարած արարչական հիշողությունդ փոշիացնելո՞վ, կողքիդ վայրի ցեղերին հռհռացնելով քեզ վրա՞․․․
